“O ÖLÜNCE ZARHA DAĞI DA ÖLDÜ”

    Yıllar önce havalar iyice ısınınca Sürmene merkezinde oturanlar için sıkıntılı günler başlıyordu. Sivrisinekten ve onun yol açtığı sıtmadan kaynaklanan bu sıkıntı Sürmenelilerin yaz aylarını bir işkenceye çeviriyordu. Sıcakların ve sivrisineklerin baskısıyla bunalan Sürmeneliler yüksek köylere kaçıyor ve mecbur olmadıktan sonra çarşı merkezine pek inmiyordu. Zaten inmeyi gerektirecek bir şey de yoktu çarşıda. Yaşamın bu kadar karmaşı...

Geçenlerde bir radyo programı dinliyorum. Bir dinleyici maille ulaştırdığı mesajında  şöyle diyor programcıya: 'Birbirimizden uzakta olsak da bu programı dinleyebiliyorken yanımızdaki insanları dinleyemiyoruz, zamanımız yok sözde.  Evet mesaj göndermek güzel oluyordu belki, ama korkuyorum sesli cümleler kurmayı unutmaktan.' Ne güzel diyordu değil mi? Teknolojinin fakirliği bu olsa gerek. Ve bu iletişimin bence en masumudur mektuplar, kartpostallar. Eminim uzun ...

Penceremin aralığından sersemce bakışlarını bana doğru fırlatan, gözlerinde kıvılcımlar parladığı, tüylerine dokununca sihirli bir iksir içmiş gibi uyuyan güzele dönüşeceğimi hissettiğim, kanatlarında özgürlüğü bir de benim eklediğim umutları taşıyan, en ücra köşede çekindiğim duyguların anahtarısın güvercin. Senin kanadın kırılsa, uçamaz olsan, kimbilir nasıl kor düşer dağlanır yüreğin. İşte öyle olurum hep bu zamanlarda.

Penceremden içeri sızmak isteyen birkaç inatçı güneş ışığının gürültüsüyle uyandım. Perdeleri açarken kafasına takılmış bir sorunun cevabını bulmaya çalışan çaresiz bir öğrenci gibiydim. Oysa cevap aramıyordum, çünkü ortada bahsi geçen soru yoktu. Sadece perdeleri açmamak için biraz daha zaman kazanmak niyetindeydim. Nihayet uzun bir kararsızlık sürecinden sonra perdeleri araladım. Perdeleri aralayışımla birlikte büyük bir ışık demetinin boynuma sarılışını ve ayrı ayrı öpücük konduruşlarını hissettim. Güneşli bir hava olmasına rağmen büyük bir bul...

Doğal limanı, geniş kumsalları, balıkçılığı, tekne yapımı ile yüzyıllar boyu bir deniz şehri olarak bilindi Sürmene. Ne acıdır ki deniz ile iç içe yaşayan bir halk, son yıllarda denizden adım adım uzaklaştırıldı. Önce apartmanlar bir sur ördü, sonra koca bir yol geçti Sürmene ve deniz arasına. Güzelim kumsallar kayboldu, iskele ucubeye dönüştürüldü, Sürmene deniz kenti özelliğini kaybetti.  Sürmene'yi Sürmene yapan pek çok şey fotoğraf ve anılarda kaldı. Yapılan T'ler kumları yavaş yavaş sahile çekse de çöpler yarışı önde götürüyor.
 Bütün bu çirkinliklerin yanında güzel şeyle...